صفحه‌ی ۵۰از ۱۲۷

فهرست مطالب

۱۹-۳-۱-۲دسته‌بندی کاربری و مساحت

برای تعیین میزان مجاز مصرف انرژی در هر ساختمان به‌غیر از اقلیم، نوع کاربری و مساحت ساختمان نیز تأثیرگذار هستند. لذا در این بخش به معرفی دسته‌بندی کاربری و مساحت ساختمان‌ها پرداخته شده است.

الفمطابق جدول پ۳-۱ (پیوست«۳») در اولین تقسیم‌بندی، ساختمان‌ها به دو گروه مسکونی و غیرمسکونی تقسیم می‌شوند. این تقسیم‌بندی علاوه بر تفاوت در مدت زمان بهره‌برداری و پیوسته یا غیرپیوسته بودن بهره‌برداران و رفتار بهره‌برداران در دو گروه، به دلیل تفاوت در سیاست‌های موجود در تعرفه‌گذاری و تخصیص یارانه حامل‌های انرژی به مشترکان خانگی (مسکونی) و غیرخانگی (غیرمسکونی) انجام شده است.
بدر کاربری مسکونی، ساختمان‌ها از نظر تعداد واحد و مساحت به دو گروه کوچک و بزرگ تقسیم‌بندی شده‌اند. به این ترتیب ساختمان‌های مسکونی دارای بیش از ۳۰ واحد و یا بیش از ۳۰۰۰ متر مربع مساحت مسکونی در گروه ساختمان‌های مسکونی بزرگ قرار گرفته و ساختمان‌های مسکونی که تعداد واحدهای آن‌ها بین ۱ تا ۳۰ واحد مسکونی بوده و در عین حال مساحت مسکونی آن‌ها کمتر از ۳۰۰۰ متر مربع باشد در گروه ساختمان‌های مسکونی کوچک قرار می‌گیرند.
پتمامی ساختمان‌های دیگر به‌غیر از ساختمان‌هایی که فرایندها و فعالیت‌های صنعتی و تولیدی در آن‌ها انجام می‌شود در گروه ساختمان‌های غیرمسکونی قرار می‌گیرند.
تساختمان‌هایی که فرایندهای تولیدی و صنعتی در آن‌ها انجام می‌شوند، در گروه ساختمان‌های صنعتی قرار داده شده و تعیین میزان مصرف انرژی در آن‌ها مستلزم تفکیک مصرف انرژی فرایندها و خطوط تولید از مصارف مربوط به ساختمان، مانند سرمایش، گرمایش، آب‌گرم مصرفی و روشنایی است.

۱۹-۳-۲شدت مصرف انرژی در ساختمان‌ها

هدف اصلی این بخش، ترسیم الگوی مصرف انرژی یا به عبارت دیگر میزان مجاز مصرف انرژی در ساختمان برای هر کاربری-اقلیم است. الگوی مصرف انرژی ساختمان، معادل حداکثر میزان مجاز انرژی مصرفی سالانه به‌ازای هر متر مربع فضای کنترل‌شده ساختمان برای اخذ رده بازدهی انرژی D است. این الگو، به‌عنوان شدت مصرف انرژی1^{1} ساختمان تعریف شده و بر اساس کیلووات ساعت بر متر مربع در سال (kWh/m2^2.yr) اندازه‌گیری می‌شود.